Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Άνθρωποι...

''Λέγε ότι θες, αλλά κοίτα το ποίημα που μου έστειλε όταν κλείσαμε τέσσερις μήνες'', μου είπε η Μαρία Λυδία και μου έδειξε υπερήφανη το ποίημα ''Άνθρωποι''. Εκείνο του Άμλετ Λίμα Κιντάνα που και εγώ θαύμαζα πολύ.

''Υπάρχουν άνθρωποι που με μια λέξη μόνο ξυπνούν τον ενθουσιασμό και τα τριαντάφυλλα…

Υπάρχουν άνθρωποι που ανοίγοντας μόνο το στόμα τους φτάνουν στα όρια της ψυχής σου…

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτσι τόσο απαραίτητοι''.


Χόρχε Μπουκάι-Βασίσου Πάνω μου

6 σχόλια:

  1. Μπράβο για τη δημοσίευση. Το έψαχνα ολόκληρο. Μήπως έχεις ιδέα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δυστυχώς και εγώ, όσο και αν έψαξα, μόνο αυτό το απόσπασμα βρήκα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ πάντως!Λία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. “Some people need only say a word
    to make hope shine as bright as roses
    and only by the smile in their eyes
    they invite us to travel to other worlds,
    they take us on magical journeys.

    Some people just by reaching out a hand
    end your loneliness, set the table,
    serve a meal festooned with garlands
    and just by taking up a guitar
    make a symphony ring within the house.

    Some people only have to open their mouths
    to show the depth of their soul,
    they can nourish a flower, invent dreams
    make the wine sing in the jar,
    and act as if it were nothing.

    You can fall in love with life
    rejecting a solitary death,
    since you know that around the corner
    there are such people, so necessary.”

    Necessary People, Hamlet Lima Quintana

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε ευχαριστώ d80 που το μοιράστηκες μαζί μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή