Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

Μάθημα ζωής...

Πριν μερικά χρόνια στην Οξφόρδη, συνέβη κάτι αρκετά σπάνιο. Το Πανεπιστήμιο γέμισε με φοιτητές και αποφοίτους που είχαν συγκεντρωθεί για την τελετή απονομής διδακτορικού προς τιμήν μιας γυναίκας. Η Δρ. Έλεν Κέλερ είχε γεννηθεί πενήντα χρόνια πριν, τυφλή και κουφή. Χάρη στα όνειρα και τον κόπο μιας άλλης γυναίκας, της Αν Σάλιβαν, εκείνο το κορίτσι που κάποιοι σκέφτηκαν πως έπρεπε να αφήσουν να πεθάνει, έγινε Δόκτωρ στη φιλοσοφία σε σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, συγγραφέας πολλών βιβλίων και λέκτωρ σε όλους τους τομείς της διανόησης του πλανήτη.
Ο πρύτανης του πανεπιστημίου παρουσίασε την κυρία Κέλερ. Στην εξέδρα, ένας διερμηνέας μετέδιδε τα λόγια του μέσω ελαφρών κωδικοποιημένων χτυπημάτων με τα δάχτυλά του στην παλάμη του χεριού της τιμώμενης. Ο πρύτανης είπε:
- Είναι ευχαρίστηση για όλους μας και τιμή για μένα να δέχομαι απόψε εδώ ένα από τα πρόσωπα που θαυμάζω περισσότερο. Μία γυναίκα, που έχοντας γεννηθεί με πολύ λιγότερες δυνατότητες και πόρους από τον καθένα από εμάς, έφτασε εκεί που κανείς δεν είχε καν σκεφτεί να φτάσει. Κυρίες και κύριοι, η Δόκτωρ της Φιλοσοφίας Έλεν Κέλερ.
Η Έλεν προχώρησε στο βάθρο και, αφού δέχτηκε το αγκάλιασμα του πρύτανη, ζήτησε από το διερμηνέα να την αφήσει μόνη μπροστά στο μικρόφωνο. Με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος κουφός και τυφλός από τη γέννησή του, η Έλεν μίλησε σε όλους:
- Είμαι σύμφωνη με τον κύριο πρύτανη σε κάποια πράγματα, αλλά σε κάποια άλλα όχι. Θα πρέπει να με συγχωρήσει, αλλά είναι και αυτό μέρος της επαγγελματικής παραμόρφωσης των φιλοσόφων (Ο κόσμος γέλασε και χειροκρότησε).
- Συμφωνώ για παράδειγμα, στο ότι είμαι μια γυναίκα άξια θαυμασμού (πάλι γέλια και χειροκροτήματα) αλλά διαφωνώ σταθερά με το συλλογισμό. 

Δεν είμαι αξιοθαύμαστη για αυτά που πέτυχα έχοντας γεννηθεί με την αναπηρία μου. 
Είμαι αξιοθαύμαστη, όπως και να έχει, μόνο και μόνο για το γεγονός ότι προσπάθησα!


Χόρχε Μπουκάι - Βασίσου πάνω μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου