Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Παραμονή Χριστουγέννων

Κάποιος φίλος μου που ονομαζόταν Πωλ, πήρε ένα αυτοκίνητο σαν χριστουγεννιάτικο δώρο από τον αδερφό του. Την παραμονή των Χριστουγέννων, βγαίνοντας από το γραφείο του είδε ένα αλητάκι να κάνει βόλτες γύρω από αυτό και να το θαυμάζει. 

"Δικό σας είναι αυτό το αυτοκίνητο, κύριε;" ρώτησε. 

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Η ξυπόλητη γριούλα...

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια.

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Όλα εξαρτώνται από εμένα...

Σήμερα ξύπνησα νωρίς και αναρωτήθηκα τι πρέπει να κάνω, πριν το ρολόι μου δείξει μεσάνυχτα. Είναι δική μου η απόφαση να διαλέξω, με ποιο τρόπο θα ξοδέψω τη μέρα μου…
Μπορώ να παραπονεθώ γιατί βρέχει ή να ευχαριστήσω τη βροχή γιατί καθαρίζει την ατμόσφαιρα!
Μπορώ να είμαι θλιμμένος επειδή δεν έχω χρήματα ή να νιώσω ευτυχισμένος επειδή αποφάσισα να περιορίσω τις δαπάνες μου!

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Ήθελα...

Ήθελα να σου πω μια καληνύχτα…
μα δεν θα την ακούσεις.
Ήθελα ν' αφήσω ένα φιλί στην άκρη των χειλιών σου…
μα δεν θα το νιώσεις.
Ήθελα να αγγίξω τα μαλλιά σου…
να χαθώ στο βάθος των ματιών σου…
μα δε βλέπω στο σκοτάδι το χρώμα των ματιών σου.
Δε νιώθω την παρουσία σου δίπλα μου…

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Love...

No one falls in love by
choice, it is by chance.


No one stays in love by
chance, it is by work.


And no one falls out of love
by chance, it is by choice.